Goksponsoring in Ligue 1 versus Nederland: twee werelden, één match
Available in US
De zichtbare paradox
Vorig seizoen keek ik thuis naar een Ligue 1-wedstrijd via een legale stream toen mijn buurman binnenkwam, naar het scherm wees, en zei: “Mag dat dan wel in Nederland?” Op de shirts van beide teams stond duidelijk een goksponsor – een logo dat in Nederland op geen enkel eredivisie-shirt meer mag staan sinds de KSA in 2023 sportsponsoring door wedaanbieders verbood. De paradox: NL-kijker, NL-uitzending, NL-tv-toestel, Frans shirt met goksponsor in beeld. Dat zit precies op het kruispunt van regelgeving en realiteit.
In Europa is goksponsoring in 2024/25 met vijftien procent het meest voorkomende type hoofdshirtsponsor onder de top-divisies, gevolgd door retail met twaalf procent en automotive en food & beverages met elk tien procent. Frankrijk en Duitsland staan deze sponsoring nog toe op de voorkant van het shirt; Spanje, Italië en vanaf 2026/27 ook de Premier League hebben dit verboden of beperkt. Nederland is één van de strengere regimes, samen met die zuidelijke Europese landen.
Het verschil is geen detail. Het bepaalt of een club tien miljoen euro per jaar extra commerciële inkomsten heeft of niet. Het bepaalt of de zichtbaarheid van wedmerken in een land hoog of laag is. En het bepaalt – uiteindelijk – hoeveel mensen aan de KSA-gereguleerde markt deelnemen versus naar het illegale circuit afdwalen.
Het Franse regime voor goksponsoring
In Frankrijk is goksponsoring op club-niveau toegestaan onder relatief lichte voorwaarden. De Autorité Nationale des Jeux (ANJ) houdt toezicht op de reclame zelf – geen overdreven claims, geen targeting van minderjarigen – maar verbiedt sportsponsoring op zich niet. Twee derde van alle teams in de Europese top-divisies (296 van de 442 clubs) had in seizoen 2024/25 minstens één goksponsor in zijn portefeuille; bij een derde van die clubs stond een goksponsor op de voorkant van het shirt.
Voor Ligue 1-clubs betekent dit dat een hoofd-shirtsponsorship door een wedaanbieder een courante commerciële constructie is. De bedragen liggen meestal tussen drie en twaalf miljoen euro per seizoen, afhankelijk van de club. Voor een middenmoot-club is dat een aanzienlijk deel van het commerciële inkomstenplaatje. Voor PSG, met zijn record-omzet van 837 miljoen euro waarvan 367 miljoen euro uit commerciële bronnen, is het een kleinere component maar nog steeds substantieel.
Het Franse parlement heeft de afgelopen jaren wel meerdere voorstellen behandeld om goksponsoring strenger te reguleren – niet te verbieden, maar te beperken qua plaatsing of leeftijdstargeting. Geen van die voorstellen heeft het tot wetgeving gebracht. Dat heeft deels te maken met de financiële situatie van Ligue 1-clubs. Met cumulatieve clubverliezen van 466 miljoen euro over seizoen 2024/25 – een stijging van 184 procent vergeleken met het jaar ervoor – zou een Franse goksponsoring-verbod commercieel een nieuwe slag betekenen die de competitie nu niet wil incasseren.
Het Nederlandse verbod sinds 2023
Nederland koos een fundamenteel andere weg. Het verbod op sportsponsoring door wedaanbieders trad in 2023 in werking en is sindsdien gehandhaafd. De achterliggende redenering: minderjarigen en jongvolwassenen krijgen via voetbal massaal goksymbolen voorgeschoteld; de relatie tussen sportbeleving en wedgedrag wordt te direct, en de impact op risicogokken bij jongeren is onaanvaardbaar groot.
Michel Groothuizen, voorzitter van de Raad van Bestuur van de Kansspelautoriteit, beoordeelde de werking ervan in januari 2026 zo: “Een goed voorbeeld is het verbod op sportsponsoring. Ik wil applaudisseren voor het feit dat we vrijwel geen bewuste omzeiling van dat verbod hebben gezien – anders dan bijvoorbeeld bij onze Belgische buren.” Voor een toezichthouder is dat een bemoedigend signaal. Het betekent dat het Nederlandse veld in deze ene dimensie van regelgeving relatief schoon is gebleven.
Wat het verbod concreet uitsluit: shirtsponsoring, bordsponsoring rond het veld bij Nederlandse competities, naamgeving van stadions of competities, en hoofd-sponsoring van clubs of verenigingen. Wat wel mag: reclame op uitzendingen onder strikte voorwaarden, online targeting met aantoonbare leeftijdsverificatie boven 95 procent, en bepaalde vormen van retail- en online-promotie. De gedetailleerde reclameregels – en hoe ze samenwerken met dit sponsoring-verbod – zijn complex en evolueren nog steeds.
Grijs gebied: Franse shirts op NL-tv
Hier wordt het juridisch interessant. Een Ligue 1-wedstrijd uitgezonden via een Nederlandse zender, met op de Franse shirts een goksponsor die niet op een Nederlands shirt zou mogen staan: is dat sponsoring in de zin van de Nederlandse wet, of niet?
De gangbare interpretatie luidt: nee, want de sponsoringovereenkomst is gesloten in Frankrijk, tussen een Franse club en een sponsor die conform Frans recht opereert. De Nederlandse zender zendt slechts beeld uit dat in Frankrijk legaal is geproduceerd. Het Nederlandse verbod op sportsponsoring richt zich op overeenkomsten binnen Nederland, niet op het uitzenden van legaal Frans beeldmateriaal.
In de praktijk betekent dit dat Nederlandse kijkers tijdens een Ligue 1-uitzending wel degelijk goksponsor-logo’s zien – vaak op shirts, soms op LED-borden langs het veld in het Parc des Princes of Vélodrome. Voor de KSA is dat een grijs gebied dat zij vooralsnog tolereert, simpelweg omdat ingrijpen onevenredig zou zijn. Wel let de toezichthouder erop dat Nederlandse zenders en commentatoren geen directe link maken tussen de wedstrijd-uitzending en aanbieders. Een opmerking als “let op het mooie sponsorshirt van X” zou de grens van wat acceptabel is overschrijden.
De campagne “Zet betjes buitenspel” – een initiatief vanuit de KSA gericht op jonge sportkijkers – probeert juist deze grijze ruimte te neutraliseren met educatieve content over verantwoord wedden. De gedachte: als je de goksymbolen niet kunt verwijderen uit het beeld, geef de kijker dan tools om er weerbaarder mee om te gaan.
Wat KSA-bookmakers wel mogen
Voor wedaanbieders met een KSA-vergunning is sportsponsoring dus uitgesloten, maar de operationele activiteiten op Ligue 1 blijven volstrekt legitiem. Een aanbieder mag wedmarkten aanbieden, quotes publiceren, redactionele content schrijven, en gebruikers toegang geven tot uitgebreide analyses. De grens loopt bij actieve marketing-koppeling tussen de aanbieder en een Nederlandse sport-entiteit.
Wat ook mag: gerichte advertentie online met aantoonbaar volwassen publiek (boven 95 procent 24+), e-mail-marketing aan opt-in geregistreerde gebruikers, en sponsoring van niet-sport-entiteiten zoals podcasts of nieuwsmedia onder strikte voorwaarden. Wat structureel niet mag: ongetargette reclame op platforms waar jongvolwassenen disproportioneel aanwezig zijn, en associatie met sportcontent of -personages die jongeren aanspreken.
Voor de wedder die op Ligue 1 inzet, is het praktische gevolg dat de KSA-aanbieder die hem accepteert nooit dezelfde commerciële band met de competitie heeft als bijvoorbeeld een Franse aanbieder die wél op clubshirts staat. Dat is voor de transparantie van quote-prijzing een goede zaak: er is geen impliciete druk om gunstig over een sponsorende club te schrijven. Voor wie de bredere KSA-reclameregels en hun precieze afbakening wil doorgronden, gaat een gedetailleerde uitwerking van de KSA-reclameregels voor 2025 dieper op dit onderwerp in.
Twee logische systemen, één gedeelde realiteit
Beide regimes zijn intern coherent. Frankrijk staat sponsoring toe en heeft daarvoor mechanismen voor minderheidsbescherming. Nederland verbiedt sponsoring en doet aan brede preventie. Het probleem zit in de overlap: voor de Nederlandse kijker die naar Frans voetbal kijkt, gelden beide werelden tegelijk. Tot er Europese harmonisatie komt – en daar wijst niets op binnen afzienbare tijd – blijft deze paradox bestaan. Wie zich daarvan bewust is, leest een Ligue 1-wedstrijd niet alleen op de bal, maar ook op de borst van de spelers. Het tweede leest in de huidige sponsoring-realiteit vaak luider dan je zou willen.
Mag een Nederlandse zender het goksponsor-shirt van een Ligue 1-club uitzenden?
Ja. De sponsoringovereenkomst is in Frankrijk gesloten conform Frans recht. De Nederlandse zender zendt legaal geproduceerd beeldmateriaal uit. Wel mag de zender geen actieve verwijzing maken naar de sponsor of een commerciële koppeling leggen met een wedaanbieder.
Verandert het Europese sponsoring-regime richting 2027?
De Premier League gaat vanaf seizoen 2026/27 hoofdshirt-goksponsoring verbieden, maar Frankrijk en Duitsland houden vooralsnog de huidige regeling aan. Er zijn geen concrete EU-brede plannen voor harmonisatie. Verandering zal vermoedelijk per land op nationaal niveau plaatsvinden.
Opgesteld door de editors van 'Wedden op Ligue 1'.
